Στην πόλη μας εξακολουθούμε να συζητούμε για έργα χωρίς να έχουμε συμφωνήσει πρώτα πού θέλουμε να πάμε.
Και αυτό μας οδηγεί στο βασικό ερώτημα:
Ποια Θεσσαλονίκη θέλουμε για τις επόμενες γενιές;
Με τον πρόσφατο απολογισμό της διοίκησης ακούσαμε ότι τα επόμενα χρόνια θα δούμε επιτέλους εργοτάξια στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης.
Είναι μια θετική εξέλιξη.
Όμως έρχεται μετά από δυόμισι χρόνια σημαντικών καθυστερήσεων στα έργα της καθημερινότητας και πολύμηνες καθυστερήσεις στην ωρίμανση και υλοποίηση εμβληματικών παρεμβάσεων της πόλης.
Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο τι θα γίνει στην υπόλοιπη θητεία της σημερινής διοίκησης.
Είναι αν οι επιλογές που κάνουμε σήμερα υπηρετούν ένα συνεκτικό σχέδιο για το μέλλον της πόλης.
Για δεκαετίες η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα ίδια θέματα.
Λίγο περισσότερο πράσινο, μερικές ασφαλτοστρώσεις, κάποιες αναπλάσεις, έργα που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και χρόνια.
Όλα αυτά είναι απαραίτητα.
Δεν αρκούν όμως.
Η Θεσσαλονίκη του 21ου αιώνα χρειάζεται μια νέα ατζέντα:
• Προσιτή στέγη για τους νέους.
• Σύγχρονο πολεοδομικό σχεδιασμό και εφαρμογή του.
• Ψηφιακό μετασχηματισμό του Δήμου.
• Έξυπνη διαχείριση υποδομών με πραγματικά δεδομένα.
• Ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση.
• Μητροπολιτικό συντονισμό μεταφορών και δικτύων.
• Προσέλκυση επενδύσεων και θέσεων εργασίας υψηλής προστιθέμενης αξίας.
• Ανάδειξη της Θεσσαλονίκης ως κέντρου καινοτομίας, τεχνολογίας και εκπαίδευσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Τα περισσότερα από αυτά τα ζητήματα δεν εμφανίζονται για πρώτη φορά σήμερα.
Έχουν απασχολήσει κατά καιρούς την επιστημονική κοινότητα, τα επιμελητήρια, τα πανεπιστήμια, τους θεσμικούς φορείς και την αυτοδιοίκηση της πόλης.
Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη ιδεών.
Το πρόβλημα είναι ότι οι ιδέες, οι μελέτες και οι έρευνες σπάνια μετατρέπονται σε συγκεκριμένες πολιτικές με προτεραιότητες, χρονοδιαγράμματα, πόρους και μηχανισμούς υλοποίησης.
Κι έτσι παραμένουν στα χαρτιά, μακριά από την καθημερινότητα των δημοτών που συχνά δεν βλέπουν να υλοποιούνται ούτε οι πιο βασικές παρεμβάσεις που έχει ανάγκη η πόλη.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι ενέργειες που απαιτούνται πρέπει να ομαδοποιηθούν, να αναλυθούν, να ιεραρχηθούν και κυρίως να προγραμματισθούν.
Ώστε να περάσουμε από τις διαπιστώσεις στην εφαρμογή και από τις καλές ιδέες στα μετρήσιμα αποτελέσματα.
Το επόμενο διάστημα θα αναλύσουμε προτάσεις για καθεμία από αυτές τις μεγάλες προκλήσεις και θα συμμετάσχουμε στη δημόσια συζήτηση.
Και εν καιρώ θα παρουσιάσουμε ένα συνεκτικό σχέδιο ενεργειών, με σαφείς προτεραιότητες και χρονικό προγραμματισμό.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πώς θα διαχειριστούμε το σήμερα.
Είναι σε ποια Θεσσαλονίκη θέλουμε να ζούμε εμείς και τα παιδιά μας τις επόμενες δεκαετίες.
Υ.Γ. Τα παραπάνω, σε πολύ πιο συνοπτική μορφή, στην επόμενη εικόνα. Όχι από το... αρχείο μου αλλά από το... μέλλον, με τη βοήθεια της ΑΙ.
#ΥπάρχειΚαλύτεροςΤρόπος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου