Μελέτησα την εισήγηση και το αναθεωρημένο σχέδιο συμβολαιογραφικής πράξης για τη δωρεάν παραχώρηση στη ΔΕΘ–HELEXPO, για 99 χρόνια από την υπογραφή, της χρήσης οκτώ τμημάτων δημοτικών ακινήτων, από επτά ΚΑΕΚ, συνολικού εμβαδού 12.361,29 τ.μ.
Η δημοτική αρχή παρουσιάζει την 99ετή παραχώρηση ως νομική κατοχύρωση μιας μεγάλης επιτυχίας. Ας είμαστε, όμως, ακριβείς:
Το σχέδιο δεν μεταβιβάζει την κυριότητα, αλλά παραχωρεί δωρεάν τη χρήση της δημοτικής γης για 99 χρόνια από την υπογραφή, δηλαδή εφόσον υπογραφεί εντός του 2026, πρακτικά έως το 2125. Πρόκειται για δέσμευση που θα ισχύει για σχεδόν τέσσερις γενιές.
Το ίδιο το σχέδιο χαρακτηρίζει την ανάπλαση δημόσιο έργο με κρατική χρηματοδότηση, το οποίο θα κατασκευαστεί με τη διαδικασία της μελετοκατασκευής και όχι με παραχώρηση έργου σε ιδιώτη.
Δεν αμφισβητείται ότι για τη μελέτη, την αδειοδότηση και την κατασκευή απαιτείται νόμιμη διάθεση της δημοτικής γης.
Το σχέδιο δηλώνει ότι η δωρεάν παραχώρηση είναι αναγκαία. Δεν περιλαμβάνει, όμως, ειδική τεχνική, χρηματοδοτική ή λειτουργική τεκμηρίωση που να εξηγεί γιατί η αναγκαία διάρκεια είναι ακριβώς 99 χρόνια και γιατί δεν μπορεί να επιλεγεί μικρότερη διάρκεια, με δυνατότητα ανανέωσης.
Άλλωστε, η διάταξη του άρθρου 548 του Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης επιτρέπει την παραχώρηση για ορισμένο χρόνο. Δεν επιβάλλει τα 99 χρόνια.
Το σχέδιο περιλαμβάνει πραγματικές και θετικές διασφαλίσεις: περιορισμό της χρήσης στον συμφωνημένο σκοπό, ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών όλον τον χρόνο, ανάληψη από τη ΔΕΘ του κόστους συντήρησης, λειτουργίας και φύλαξης, καθώς και ισχυρό μηχανισμό αυτοδίκαιης επιστροφής της χρήσης στον Δήμο εάν δεν εκπληρωθούν οι προβλεπόμενοι όροι.
Οι διασφαλίσεις αυτές πρέπει να διατηρηθούν. Δεν απαντούν, όμως, στο βασικό ερώτημα:
Γιατί 99 χρόνια;
Τα 99 χρόνια δεν αποτελούν από μόνα τους εγγύηση. Αποτελούν τη διάρκεια της δέσμευσης.
Πριν από την οριστική έγκριση απαιτούνται:
– πλήρης και ανεξάρτητη τεκμηρίωση της επιλογής της 99ετίας, αποτίμηση του παραχωρούμενου δικαιώματος και σύγκριση με μικρότερη αρχική διάρκεια και δυνατότητα ανανέωσης,
– συγκεκριμένα και μετρήσιμα χρονοδιαγράμματα για την ολοκλήρωση της τροποποίησης του ΕΠΣ, τη δημοπράτηση, την έναρξη και την ολοκλήρωση του έργου, αντί της αόριστης αναφοράς στον «ευλόγως απαιτούμενο χρόνο»,
– διατήρηση της ήδη προβλεπόμενης αυτοδίκαιης επιστροφής, αλλά σύνδεσή της με σαφή ορόσημα, προκαθορισμένες συνέπειες μη τήρησης και συγκεκριμένες οικονομικές ρήτρες,
– υπογεγραμμένη αποτύπωση, ανά στάθμη, των υπέργειων και υπόγειων χρήσεων πάνω σε κάθε δημοτικό ΚΑΕΚ, ώστε να προκύπτει με σαφήνεια αν και σε ποιον βαθμό τα δημοτικά τμήματα επηρεάζονται από εκθεσιακά κτίρια ή από τις προβλεπόμενες υπόγειες θέσεις στάθμευσης,
– δεσμευτικός Κανονισμός Λειτουργίας με συγκεκριμένο ωράριο, σαφείς εξαιρέσεις, ανώτατα όρια σε ενδεχόμενους περιορισμούς πρόσβασης και υποχρέωση έγκαιρης ενημέρωσης των πολιτών,
– ρητή απαγόρευση εκχώρησης, υποπαραχώρησης, μίσθωσης ή επιβάρυνσης των δικαιωμάτων που παρέχονται χωρίς προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου,
– περιοδικός δημόσιος έλεγχος της τήρησης των όρων, καθώς και ειδική γνωμοδότηση για τη συμβατότητα της συμφωνίας με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
Υπάρχει, επίσης, ένα σοβαρό ιδιοκτησιακό ζήτημα που δεν μπορεί να μείνει στη σφαίρα των έμμεσων αναφορών.
Το ανυπόγραφο σχέδιο περιγράφει τις εκτάσεις ως δημοτικά ακίνητα. Αυτό, όμως, δεν ισοδυναμεί με ρητή και ανεπιφύλακτη επίλυση της παλαιάς ιδιοκτησιακής διαφοράς μεταξύ Δήμου και ΔΕΘ.
Στον φάκελο που τέθηκε υπόψη μας δεν έχουν συμπληρωθεί ούτε επισυναφθεί οι αριθμημένες αποφάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων της ΔΕΘ–HELEXPO και της ΕΕΣΥΠ που να εγκρίνουν το ίδιο ακριβώς αναθεωρημένο κείμενο.
Πριν από την υπογραφή πρέπει να προσκομιστεί απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΘ–HELEXPO η οποία, εκτός από την αυτούσια έγκριση της τελικής πράξης, θα περιλαμβάνει ρητή, ανεπιφύλακτη και αμετάκλητη αναγνώριση της πλήρους κυριότητας του Δήμου επί των ακριβώς προσδιορισμένων εκτάσεων και παραίτηση από κάθε αντίθετο ιδιοκτησιακό ισχυρισμό, ένσταση ή αξίωση.
Εφόσον η παλαιά δικαστική διαφορά εξακολουθεί να εκκρεμεί, απαιτείται επικαιροποιημένη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας και η κατάλληλη δικονομική πράξη για την οριστική περάτωσή της.
Η παραίτηση από «ρυμοτομικές αξιώσεις» που ήδη περιλαμβάνεται στο σχέδιο αφορά διαφορετικό ζήτημα και δεν συνιστά παραίτηση από ιδιοκτησιακή διεκδίκηση.
Υπάρχει συγκεκριμένη εναλλακτική λύση:
Πρώτον, να παρασχεθεί ειδικό και χρονικά περιορισμένο δικαίωμα για τις μελέτες, τις άδειες και την κατασκευή, συνδεδεμένο με συγκεκριμένα ορόσημα και την παράδοση του έργου.
Δεύτερον, μετά την ολοκλήρωσή του, να συναφθεί χωριστή συμφωνία για τη λειτουργία, τη συντήρηση και τη δημόσια πρόσβαση, για την ελάχιστη διάρκεια που θα αποδεικνύεται αντικειμενικά αναγκαία.
Κάθε ανανέωση να προϋποθέτει δημόσιο απολογισμό της εφαρμογής των όρων και νέα απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Με άλλα λόγια: να δεσμευτεί ο Δήμος όσο χρειάζεται το έργο, όχι περισσότερο από όσο αποδεικνύεται ότι χρειάζεται.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα γίνει το έργο. Είναι με ποιους όρους η Θεσσαλονίκη δεσμεύει τη δημοτική της περιουσία για 99 χρόνια.
Η θεσμικά ορθή επιλογή είναι η επιστροφή του σχεδίου στις αρμόδιες υπηρεσίες, η συμπλήρωση των ελλείψεων και η επανυποβολή του στο Δημοτικό Συμβούλιο ως ολοκληρωμένου και πλήρως τεκμηριωμένου κειμένου. Κάθε ουσιώδης μεταβολή του πρέπει να επανέρχεται για νέα έγκριση.
Υπεύθυνη αντιπολίτευση δεν είναι ούτε η άκριτη αποδοχή ούτε η αυτόματη απόρριψη. Είναι ο ουσιαστικός έλεγχος, η τεκμηρίωση και η κατάθεση εφαρμόσιμης εναλλακτικής πριν ληφθούν αποφάσεις που δεσμεύουν το μέλλον της πόλης.
Η δημοτική περιουσία δεν ανήκει στην εκάστοτε διοίκηση. Ανήκει στη Θεσσαλονίκη και στις επόμενες γενιές.
99 χρόνια δεν είναι εγγύηση. Είναι διάρκεια που πρέπει να αποδειχθεί ότι είναι αναγκαία.
Υπάρχει Καλύτερος Τρόπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου