Η έγκριση της Εθνικής Στρατηγικής για τη Στεγαστική Πολιτική 2026–2035 από την Κυβερνητική Επιτροπή Στεγαστικής Πολιτικής (με την υπ’ αριθ. 1/2026 απόφασή της, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 5200/17.08.2026), αποτελεί μια θετική εξέλιξη.
Διαμορφώνει ένα ενιαίο πλαίσιο και, κυρίως, αναγνωρίζει ότι το στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι ίδιο σε κάθε πόλη και σε κάθε γειτονιά.
Αυτή είναι η σωστή θεσμική αρχιτεκτονική: η Πολιτεία να θέτει σαφείς και σταθερούς κανόνες, να εξασφαλίζει χρηματοδότηση, αξιόπιστα δεδομένα και εγγυήσεις. Οι δήμοι να καταγράφουν τις πραγματικές ανάγκες και να οργανώνουν την εφαρμογή. Η ιδιωτική πρωτοβουλία να ενεργοποιεί κενά και ανενεργά ακίνητα. Και η κοινωνική πολιτική να στηρίζει, με αντικειμενικά κριτήρια, όσους πραγματικά τη χρειάζονται.
Για τους δήμους, η Στρατηγική αναδεικνύει σημαντικά εργαλεία: Τοπικά Σχέδια Δράσης για τη Στέγαση, Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης, μητρώα διαθέσιμων κατοικιών, αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας και συμμετοχή των πολεοδομικών και τεχνικών υπηρεσιών.
Η αποκέντρωση, όμως, χωρίς αρμοδιότητες, πόρους και προσωπικό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι απλή μεταφορά της ευθύνης.
Γι’ αυτό απαιτούνται τώρα:
- σαφής θεσμοθέτηση και χρονοδιάγραμμα για τα Τοπικά Σχέδια Στέγασης,
- σταθερή χρηματοδότηση και τεχνική υποστήριξη των δήμων,
- διαφανείς και προβλέψιμοι κανόνες για τις εγγυημένες μισθώσεις, τις ανακαινίσεις με κοινωνικό αντάλλαγμα και την κοινωνική αντιπαροχή,
- αξιόπιστα δεδομένα για τα ενοίκια, τα κενά ακίνητα και τις ανάγκες κάθε περιοχής,
- σύνδεση της κατοικίας με τον πολεοδομικό σχεδιασμό, τα ΓΠΣ και τα ΤΠΣ, τα ΣΒΑΚ και τις δημόσιες συγκοινωνίες,
- συγκεκριμένοι στόχοι και ετήσια δημόσια λογοδοσία.
Πολλές από αυτές τις κατευθύνσεις συγκλίνουν με όσα παρέθετα στο πρόσφατο άρθρο μου (μπορείτε να το δείτε εδώ) για τη Θεσσαλονίκη: μητρώο κενών ακινήτων, ανακαίνιση με κοινωνικό αντάλλαγμα, φοιτητική στέγη, επανάχρηση κενών γραφείων, προσιτή κατοικία στις μεγάλες αναπτύξεις και στοχευμένη κοινωνική κατοικία.
Για τη Θεσσαλονίκη χρειάζεται ένα ακόμη βήμα: Μητροπολιτικό Σχέδιο Στέγασης. Επειδή η αγορά κατοικίας, οι μετακινήσεις και η καθημερινότητα των πολιτών δεν σταματούν στα διοικητικά όρια των δήμων.
Η στεγαστική πολιτική απαιτεί καθαρούς κανόνες, συνεργασία Πολιτείας, αυτοδιοίκησης και ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ισχυρές κοινωνικές εγγυήσεις και συνεχή έλεγχο του αποτελέσματος.
Η Εθνική Στρατηγική είναι η αφετηρία. Η εφαρμογή της στις πόλεις είναι το πραγματικό στοίχημα.
Υπάρχει καλύτερος τρόπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου